محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
346
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
ريشهء برابرى همگان در برابر قانون بود ، و موقعى كه يكى از برگزيدگان ياران پيامبر نزد آن حضرت شفاعت مىكند ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بهپا مىخيزد و در حضور مردم اين سخنرانى كوتاه را مىكند : « اى مردم ! افراد پيش از شما گمراه شدند ، به خاطر اينكه اگر كسى از اشراف آنها دزدى مىكرد ، او را به حال خودش رها مىكردند ، ولى اگر فرد ضعيفى از آنها مرتكب دزدى مىشد ، حد را بر او اجرا مىكردند ، به خدا سوگند كه اگر فاطمه دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرتكب سرقت شود ، هر آينه محمّد دست او را خواهد بريد ! » « 1 » و اين حالت ديگرى است كه بر علم ما مىافزايد ، توضيح اينكه صفوان بن اميّه وقتى كه دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را پذيرفت ، اين دعوتنامه به مسلمانان درمانده و ستمديدهء خارج مدينه دستور داده بود تا به مدينه بيايند و در پايتخت اسلامى مستقر شوند . و به وى گفتند كه اگر مهاجرت نكند نابود خواهد شد ، او شب هنگام مكّه ، زادگاه خودش را ترك كرد ، تا در كنار رهبر روحانى خودش آرام گيرد و آمد و آمد تا رسيد و خواست در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم استراحت كند و داخل مسجد خوابيد و عبايش را زير سر گذاشت ، در آن ميان دزدى آمد و عبا را به سرقت برد ، صفوان بلند شد و دزد را دستگير كرد و نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آورد ، و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دستور داد تا دست دزد را ببرند . صفوان عرض كرد : يا رسول اللّه ! من عبا را نمىخواهم ، عبا را به او صدقه
--> ( 1 ) - هرگز ! حاشا ! ساحت مقدّس حضرت فاطمه عليها السّلام و دزدى ، زيراكه او مشمول آيهء تطهير است : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . » ، احزاب ( 33 ) آيهء 33 . وانگهى ، اگر اين حديث از نظر شما ( اهل سنّت ) صحيح باشد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرمايد : « اگر » ، اين كلمه حرف امتناع وجود است و منظور آن حضرت اين بوده كه به مردم بگويد در احكام شرعى بهويژه در حدود شرعى سهلانگارى نكنند . اين حديث در نزد اهل سنّت مشهور است ، چنانكه در تفسير ابن كثير : 2 / 58 ؛ صحيح مسلم : 3 / 1315 ، حديث 1688 ؛ صحيح بخارى : 3 / 1282 ، حديث 3288 و 3 / 1366 ، و با اين عبارت آمده است : « بنى اسرائيل وقتى كه فردى از اشراف آنها دزدى مىكرد ، رها مىكردند و چون ضعيفى دزدى مىكرد ، دستش را مىبريدند ، اگر فاطمه دختر محمّد . . . » ، بهطورى كه در صحيح ابن حبان آمده است : 10 / 248 ، حديث 4402 ؛ المستدرك على الصّحيحين : 4 / 412 ، حديث 8145 ؛ سنن ترمذى : 4 / 37 ، حديث 1430 ؛ سنن دارمى : 2 / 227 ، حديث 2302 ؛ مجمع الزّوائد : 6 / 259 ؛ سنن كبراى بيهقى : 8 / 253 ؛ سنن ابى داود : 4 / 132 ، حديث 4373 .