حضرت صالح عليه السّلام « * » ناسپاسى قوم ثمود و تكرار تاريخ قوم عاد به سبب گناهان خود ، منقرض شدند و خدا سرزمين و املاكشان را به قوم ثمود ارزانى داشت . قوم ثمود در سرزمين عاد جانشين ايشان شدند و اين سرزمين را بيش از پيشينيان آباد ساختند . قناتها حفر كردند ، باغ و بستانهايى بوجود آوردند ، كاخهايى محكم و باشكوه بنا نمودند و در ميان كوهها خانه‌هايى از سنگ تراشيدند ، تا از حوادث روزگار و مصايب آن در امان باشند . قوم ثمود نيز مانند قوم عاد در خوشگذرانى و وسعت ناز و نعمت بسر مىبردند ولى شكر خدا را به‌جا نمىآوردند و فضل او را سپاسگزار نبودند ، بلكه به ستمگرى و عصيان خود افزودند ، روز به روز از حق فاصله مىگرفتند و به كبر و غرور خويش مىافزودند . ايشان نيز پرستش خداى يكتا را كنار گذاشته به عبادت بتها پرداختند . براى خدا شريك ساختند و از دستورات او سرپيچى كردند ، با اين تصور كه در اين نعمت فراوان جاويدان خواهند بود ، و اين خوشگذرانى ابدى است . خدا صالح عليه السّلام را كه از جهت نسب بر همهء آنان برتر و از جهت حلم بهتر و از جهت

--> ( * ) . داستان صالح از آيات زير اقتباس شده است . سوره هود ، آيات : 61 تا 68 ؛ سوره اعراف ، آيات : 73 تا 79 ؛ سوره شعراء ، آيات : 141 تا 159 ؛ سوره نمل ، آيات : 45 تا 53 ؛ سوره قمر ، آيات : 23 تا 31 ؛ سوره شمس ، آيات : 11 تا 15 .