قوم هود از او روى گردانده و گفتند : تو مرد جاهلى هستى و عقل خود را از دست داده‌اى كه عبادت ما را سفيهانه مىدانى و روش پدران ما را عيب مىشمارى . تو در ميان ما چه مزيتى دارى ؟ امتياز تو بر ديگران چيست ؟ تو نيز مانند ما غذا مىخورى و آب مىآشامى ، سنن و قوانين زندگى تو با ما يكى است . چه شد كه خدا تو را براى رسالت برگزيد و براى دعوت خود اختصاص داد . ما غير از دروغگويى دربارهء تو گمان ديگرى نداريم . هود گفت : اى قوم ! مرا به سفاهت متهم نكنيد ، من روزگارى طولانى در بين شما زندگى كردم و شما عيبى بر من نگرفتيد ، هيچگاه سوء رفتار و تندخويى از من نديده‌ايد . تعجبى ندارد كه خدا يك نفر را از ميان قومى براى رسالت انتخاب كند و او را پرچمدار دعوت خود نمايد ، بلكه تعجب در اين است كه مردم بدون رسول و راهنما باشند و خداوند سرنوشت آنها را بدست هرج‌ومرج بسپارد و آنان را بدون قانون و آيين بگذارد ! بدانيد كه من از گرايش شما به حق نااميد نيستم . از سوء رفتار و اهانتهاى شما دلتنگ نشده‌ام ، فقط از شما انتظار دارم با عقل خود فكر كنيد و با بصيرت به حقايق بنگريد تا ببينيد ، يگانگى خدا در تمام نظام آفرينش آشكار است : نظم فلك گردون ، مخلوقات شگفت‌انگيز ، گردش ستارگان و « در هر آفرينشى ، علامتى براى اثبات يگانگى خدا مشهود است . » و فى كلّ شىء له آية * تدلّ على أنّه واحد شما به چنين خدايى ايمان آوريد و از او طلب آمرزش كنيد تا بارش آسمان را هميشه براى شما جارى سازد و شما را يارى كند تا بر ثروتتان بيفزاييد و نيروى شما را افزايش دهد . پس بكوشيد تا مانند مجرمان از حق روگردان نباشيد . سپس هود عليه السّلام قوم را خطاب قرار داد و گفت : بدانيد كه پس از مرگ زنده مىشويد ، هركس كار نيكو انجام داده باشد ، سود مىبرد و هركس به كار زشت پرداخته باشد به كيفر مىرسد . براى نجات خويش تدبيرى كنيد و براى رستاخيز خود توشه‌اى بيندوزيد . من مأموريت خود را درباره شما به پايان رساندم و به وضوح رسالت خود