كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا و اين از خداى تعالى وعده است شنيده و خواسته ، و يافته و در وى نشسته . ( 16 ) وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ و ياد كن آن روز را كه برانگيزدشان و آن بتان كه بدون خداى تعالى ايشان را پرستيده‌اند ، فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ و گويد ا شما گمراه كرديت اين بندگان مرا يا خود گمراه گشته‌اند . ( 17 ) قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ گويند پاكى از كفر و شرك ، « 1 » ما را نشايد و نبايد و از ما نيايد كه خلق را به عبادت خويش خوانيم ، و ايشان را دوستان خويش گردانيم . وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ و ليكن « 2 » ايشان را ، و پدران ايشان را ؛ زمان دادى ، و امان دادى ، و نعمت فراوان دادى ؛ تا ياد كردن ترا فراموش كردند ، وَ كانُوا قَوْماً بُوراً و قومى « 3 » هلاك‌شدگان بودند . ( 18 ) فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ دروغ گوى داشتندتان ، اين معبودان بدانچه « 4 » مىگفتيت اى مشركان ؛ فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً نتوانند كه عذاب از شما بگردانند ، و نه آنكه « 5 » شما را يارى دهند وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً و هر كه مشرك است از شما به دنيا ، بچشانيمش عذاب بزرگ به عقبى . وجه ديگر مر اين روايت را « 6 » : دروغ گوى داشتند كافران ، شما را به آنچه « 7 » گفتيت اى مصطفى و ياران ؛ و نتوانند كه شما را از حق برگردانند ، و نه آنكه « 9 » خود را و ياران خود را نصرت كنند ، بدانكه عذابى « 8 » كه بيايدتان دفع كنند . و هر كه [ از شما ] كفر آرد اى مؤمنان از بعد ايمان ، بچشانيمش عذاب بزرگ بدان جهان . ( 19 )

--> ( 1 ) - ن : شريك . ( 2 ) - ن : و لكن . ( 3 ) - اصل : قوم . ( 4 ) - ن : به آنج . ( 5 ) - ن : آنك . ( 6 ) - ن : دو آيت را - ت : مانند متن است . ( 7 ) - ن : به آنج . ( 8 ) - اصل : عذاب . ( 9 ) - ن : شريك .