انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ بنگر يا محمد كه كافران ترا به چه نام‌ها مىخوانند فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا گمراه شدند و سخن خويش را درست كردن نتوانند . ( 9 ) تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذلِكَ بزرگ است آن خداى كه اگر خواهد بدهد [ ت ] بهتر از آنك مىگويند كافران ، جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ بوستانهااى كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً و دهدت كوشكهاى فراوان . ( 10 ) بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ بلك كه « 1 » كفر آوردند ايشان « 2 » به قيامت ، وَ أَعْتَدْنا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيراً و آماده كرده‌ييم مر منكران قيامت را دوزخ و عقوبت . ( 11 ) إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ چون پديدار آيد مر ايشان را از جايى دور [ به ] قيامت ، سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً شنوند مرو را جوشيدنى و خروشيدنى با هيبت . ( 12 ) وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً مُقَرَّنِينَ و چون افكنده شوند از وى « 3 » در جايگاهى « 4 » تنگ و ايشان در بند ، دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً همه آنجا وا ويلا و وا هلاكا گويند . ( 13 ) لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً بگويندشان مگوييت و اهلاكا يك‌بار ، و مىگوييت بارهاى بسيار . ( 14 ) قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً بگوى يا محمد [ ا ] اين بهتر يا بهشت جاويدان « 5 » ، كه وعده كرده شده است به حقّ متّقيان ؛ و وى جزاى گفت و كرد ايشان است ، و جاى بازگشت ايشان است . ( 15 ) لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ و ايشان « 6 » راست در وى آنچه « 7 » خواهند پيوسته ، ناگسسته

--> ( 1 ) - ن : « كه » ندارد . ( 2 ) - اصل : شان . ( 3 ) - ن : در وى - ت : مانند متن است . ( 4 ) - اصل : در جايگاه . ( 5 ) - ن : جاودان . ( 6 ) - ن : مر ايشان . ( 7 ) - ن : آنج .