عنها ، جفت مصطفى ، صلى اللّه عليه و سلم گروهىاند « 1 » از شما لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ گمان مبريت كه آن مر « 2 » شما را بدتر ، بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ بلك آن مر شما را بهتر ؛ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ مر هر مردى راست از ايشان جزاى آن بزه كه ورزيد ، به قدر آنچه « 3 » كوشيد . وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ و آنك به خويشتن گرفت « 4 » معظم آن از ايشان ، لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ مر او راست عذاب بزرگ به دو جهان . ( 11 ) لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ چرا چون شنيديتش گمان نيكو نبردند مؤمنان از مردان و زنان « 5 » ، به ياران خويشتن « 6 » از گرويدگان « 7 » ، و نگفتند كه اين زور است و بهتان . ( 12 ) لَوْ لا جاؤُ عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ چرا نياوردند برين « 8 » چهار گواه كه حجّت شدىشان به ظاهر ، و اگر چند دروغ‌گويانند در سرّ « 9 » ؛ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَداءِ فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ چون نياوردند گوايان بدانيت كه ايشان دروغ‌گويانند نزد « 10 » خداى تعالى در سرّ « 11 » چنانك دروغ‌گويان شدند نزد « 12 » شما به ظاهر . ( 13 ) وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ و اگر نه فضل خداى تعالى بودى بر شما و رحمتى وى به دنيا به زود ناگرفتن گنهكاران ، [ و ] به آخرت به آمرزيدن تايبان ؛ لَمَسَّكُمْ فِيما أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذابٌ عَظِيمٌ برسيدى به شما بدين سخنان كه گفتيت عذاب با عظمت ، به دنيا و آخرت . ( 14 ) إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ چون گرفتيتش از يكديگر به زفانهاتان وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ

--> ( 1 ) - اصل : گروه . ( 2 ) - ن : « مر » ندارد . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - اصل : گرفت از ايشان . ( 5 ) - ن : و از زنان . ( 6 ) - ن : خويش . ( 7 ) - ن و ت : گروندگان . ( 8 ) - ن : بدين . ( 9 ) - ن : به سر . ( 10 ) - ن : به نزد . ( 11 ) - اصل : در سرى . ( 12 ) - ن : به نزد .