آنچه « 1 » در جهان است ، از هر چه با جان « 2 » و بىجان است وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ و كشتى را كه مىرود در دريا به تسخير وى ، وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ و نگاه مىدارد آسمان را از آنك بر زمين افتد مگر به تقدير وى . إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ خداى تعالى بر خلق بخشاينده است ، و بسيار بخشنده است . ( 65 ) وَ هُوَ الَّذِي أَحْياكُمْ و وى آن خداى است كه زنده كردتان ، ثُمَّ يُمِيتُكُمْ باز بميراندتان ، ثُمَّ يُحْيِيكُمْ باز زنده گرداندتان ؛ إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ هرآينه آدمى نسپاس است ، و ناحق‌شناس است . ( 66 ) لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوهُ مر هر امّتى را قربان گاهى داديم كه [ ايشان ] مىكردندى در آن قربان فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ منازعت مكنندا با تو درين كار كافران ؛ و مىخوان به دين پروردگار خويش ، إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ چه تويى بر راه راست به گفتار و كردار و رفتار خويش . ( 67 ) وَ إِنْ جادَلُوكَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ و اگر جدل كنند با تو بگوى كه خداى تعالى داناتر است بدانچه « 3 » مىكنيت . ( 68 ) اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ خداى تعالى حكم كند ميان شما روز قيامت در آنچه « 5 » شما در وى مختلف مىشويت . ( 69 ) أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ نمىدانى كه خداى تعالى مىداند آنچه « 6 » در زمين و آسمان است ، إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ آن در لوح محفوظ نوشته است « 4 » آن بر خداى تعالى آسان است . ( 70 )

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : با جان است . ( 3 ) - ن : بدانج . ( 4 ) - ن و ت : نبشته شده است . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : آنج .