وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً و مىپرستند به جز خداى تعالى بتان را بىرسيدن حجّتى ، وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ و بىآنك هستى ايشان را به وى علمى و دلالتى ، وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ و نيست مر مشركان را دهندهء نصرتى . ( 71 ) وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ و چون خوانده مىشود بر ايشان آيات ما كه اعلام مسلمانى است ، تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ شناسى در رويهاى كافران نشانى كه « 1 » در دلهاى ايشان « 2 » ناخوشى و گرانى است ؛ يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا خواهند كه بجهند و بگيرند ، آنها را كه آيات ما را « 3 » بر ايشان مىخوانند . قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ بگو يا محمد خبر دهم‌تان به چيزى كه شنيدن آن چيز از اين ناخوشتر ، و گران‌تر ، النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ آن آتشى كه وعيد كرده است خداى تعالى به وى كافران را ، و بد جاى بازگشتن ايشان را . ( 72 ) يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ اى مردمان صفت كردند مرا كافران شبهى چه گوش داريت ، و حالا « 4 » آن شبه من بيان كنم هوش داريت ؛ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ آن بتانى كه شما كافران مىگوييت كه ايشان معبودانند ، هر چند همه گرد آيند نتوانند ، كه مگسى را هست گردانند ، وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ و اگر بر بايد از ايشان مگسى چيزى نتوانند ، كه از وى بازستانند ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ ضعيف طالبى و مطلوبى ، و خسيس سالبى و مسلوبى . ( 73 ) ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ صفت نكردند خداى تعالى را سزاى صفت وى ، إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

--> ( 1 ) - ن : أ إنك . ( 2 ) - ن : شان . ( 3 ) - ن : « را » ندارد . ( 4 ) - ن : و حال .