وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ و هر كرا عمر دراز دهيم ، صفات وى باشگونه « 1 » كنيم ، قوّت وى را « 2 » به ضعف و قدرت وى را « 6 » به عجز و علم وى را « 7 » به جهل بدل گردانيم ؛ أَ فَلا يَعْقِلُونَ ا خردمندان نيند ، تا درين تفكر كنند . ( 68 ) وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ و نياموخته‌ايم شعر مر مصطفى را ، وَ ما يَنْبَغِي لَهُ و نبايد كه وى را « 8 » طبع شعر بود چون شعرا را ، إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ نيست قرآن مگر پند مر خلق را ، و قرآنى « 3 » پيدا . ( 69 ) لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ تا بترساند مر آن را كه دل وى زنده است ، و سزا شود وعيد ما به « 4 » آنك ناگرونده است . ( 70 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينا أَنْعاماً فَهُمْ لَها مالِكُونَ [ ا ] نمىبينند ، كه ما آفريديم مر ايشان راى از آنچه « 5 » خود كرديم چهارپايان پس ايشان در آن متصرّفانند ، وَ ذَلَّلْناها لَهُمْ فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَ مِنْها يَأْكُلُونَ و نرم كرديمشان مر ايشان را پس از وى است بر نشست ايشان و ايشان از وى خورندگانند . ( 71 - 72 ) وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ و مر ايشان راست از وى منفعتها ، و از شير وى شربتها ، أَ فَلا يَشْكُرُونَ ا نمىآرند شكر اين نعمتها . ( 73 ) وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ و گرفتند جز خداى تعالى به خدايى مر بتان را ، به اميد آنك نصرت كنند ايشان را ، لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ نتوانند نصرت كردن ايشان [ را ] ؛ و كافران مر بتان را سپاهىاند به قيامت حاضركردگان ، و با بتان به دوزخ فرستادگان . ( 74 - 75 ) فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ غمگين مكندا ترا گفتار ايشان ، إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ

--> ( 1 ) - ن : باسگونه - ت : بازگونه . ( 2 ) - ن : و را . ( 3 ) - اصل : قرآن . ( 4 ) - ن : بر . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : و را . ( 7 ) - ن : و را . ( 8 ) - ن : و را .