كنيم اينان را ، چنانك آنان را ؛ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا نيابى مر عقوبت خداى تعالى را برگردانيدن ، وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا و نيابى مر عقوبت خداى تعالى را به جاى « 1 » ديگر گردانيدن . ( 43 ) أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ ا نمىروند در زمين ، فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ تا بنگرند كه چگونه بود عاقبت كار كافران پيشين . وَ كانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً و آنها باقوّت‌تر بو [ د ] ند از اينها ، وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِنْ شَيْءٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ و خداى تعالى را عاجز نگرداند « 2 » هيچ‌چيز در آسمانها ، و نه در زمينها ؛ إِنَّهُ كانَ عَلِيماً قَدِيراً و وى داناست ، و به « 3 » هر چيزى تواناست . ( 44 ) وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِما كَسَبُوا و اگر بگيرد خداى تعالى مردمان را بدانچه « 4 » ورزيدند از كفر و طغيان ، ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ نماند بر پشت زمين تنى با جان ؛ وَ لكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى و ليكن « 5 » زمان مىدهدشان تا وقتى كه نام برده و پيداست ، فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِعِبادِهِ بَصِيراً چون آمد وقت ايشان بگيردشان چه خداى تعالى به بندگان خويش بيناست . ( 45 )

--> ( 1 ) - ن و ت : « بجاى » ندارد . ( 2 ) - ن : نكند . ( 3 ) - ن : و بر . ( 4 ) - ن : بدانج . ( 5 ) - ن : و لكن .