بهشت جاويدان « 1 » . ( 50 ) وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ و آنها كه مىكوشند در ابطال آيات ما ، گمان برند « 2 » كه بجهند از عقوبات ما ؛ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ايشانند مانندگان « 3 » ، در دوزخ سوزان . ( 51 ) وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ و نفرستاديم پيش از تو هيچ برگزيده‌اى را به رسالت ، و بر كشيده‌اى را به نبوّت إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ الّا چون برخواند در افكند شيطان در خواندن آن پيامبر ، به لفظ زفان « 4 » خويش سخن باطل مزوّر . فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ و باطل مىكرد خداى تعالى آنچه « 5 » مىافكند شيطان ، به بيان [ آنك ] اين گفتهء شيطان است نه گفتهء پيامبران ، ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ باز محكم مىكرد آيات خويش را به نگاه داشتن وى از زيادت و نقصان ؛ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ و خداى تعالى به همه چيزها داناست ، و حكمت وى پيداست . ( 52 ) لِيَجْعَلَ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ تا كند آن چيز را كه شيطان مىافكند آزمايشى آنها كه در دلهاى ايشان نفاق و شك است وَ الْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ و آنها كه سخت‌دلانند و اين صفت اهل شرك است ، وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ و مشركان در خلافىاند دور از موافقت ، و در عداوتىاند « 6 » دور از مصادقت . ( 53 ) وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ و تا بدانند دانايان روزگار تو ، كه وى حق است از پروردگار تو ؛ فَيُؤْمِنُوا بِهِ پس تصديق كنند به وى ، فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ

--> ( 1 ) - ن : جاودان . ( 2 ) - ن : گمان برندگان . ( 3 ) - ن : ماندگان . ( 4 ) - ن و ت : زبان . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : « اند » ندارد .