و ايشان ستمكاران ؛ فَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها آن شهرها سفدها « 1 » در گشته است ، و ديوارها بر سفدها « 8 » فرورفته است وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ و بسا چاه معطّل ، وَ قَصْرٍ مَشِيدٍ و بسا كوشك مزيّن مطوّل . ( 45 ) أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها نرفتند اينها در زمينها تا بودى ايشان را دل‌ها [ اى ] كه به وى بشناسند . أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها يا گوشهايى كه [ به وى ] بشنوند ، فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ چه نابينا نمىشود از ديدن [ اين ] اثرها ديده‌هاى سر ، وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ و ليكن « 2 » نابينا مىشود آن دلها كه در سينه‌هاست يعنى ديده‌هاى سر . ( 46 ) وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ و به شتاب مىخواهند از تو آمدن عذاب ، وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ و خلاف نكند خداى تعالى وعدهء خويش در هيچ باب وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ و يك روز نزد « 3 » خداى تعالى از روزهاى عذاب ايشان ، همچون هزار سالى است كه مىشمريت از روز اين جهان . ( 47 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ و چند اهل شهرى كه زمان داديم « 4 » - شان ، و ايشان ستمكاران ؛ ثُمَّ أَخَذْتُها باز بگرفتيم « 5 » شان به عقوبت وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ و به من است بازگشت همه به عاقبت . ( 48 ) قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ بگو يا محمد اى مردمان ، منم شما را « 6 » ترسانندهء با بيان . ( 49 ) فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ آنها كه مؤمنانند ، و عمل صالح « 7 » آرندگانند ؛ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ مر ايشان راست آمرزش گناهان ، و روزى نيكو در

--> ( 1 ) - ت : شفد - ن : مانند متن است . ( 2 ) - ن : لكن . ( 3 ) - ن : به نزد . ( 4 ) - ن و ت : دادم . ( 5 ) - ن : بگرفتم . ( 6 ) - ن : مر شما را . ( 7 ) - ن : كارهاى نيك . ( 8 ) - ت : شفد - ن : مانند متن است .