از آفريدگار خويش ، وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ و آنچه نفقه كنيت در خير وى مر آن را خلف دهد بدين جهان ، يا ثواب آن جهان وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ و وى است بهترين عطا دهندگان . ( 39 ) وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً و آن روز كه برانگيزيم همه را ، ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلائِكَةِ بازگوييم ملايكهء مملّكه را ؛ أَ هؤُلاءِ إِيَّاكُمْ كانُوا يَعْبُدُونَ ا اين مشركان مىآوردند شما را عبادت ، قالُوا سُبْحانَكَ گويند پاكى تو از آنك « 1 » معبودى بود با تو به شركت . أَنْتَ وَلِيُّنا مِنْ دُونِهِمْ خداوند ما تويى و ما بندگان ، نه ايشان عابدان ، و ما معبودان ، بَلْ كانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ بلك « 2 » ايشان پريان را مىپرستيدند ، أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ بيشترين ايشان به ايشان مىگرويدند . ( 40 - 41 ) فَالْيَوْمَ لا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا و گفته شود كه امروز نتواند ، كه بعضى از شما به بعضى نفعى رساند ، يا ضررى بازگرداند ؛ وَ نَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ و گوييم مشركان را « 3 » ، بچشيت عذاب آتش سوزان را ، آنك به دروغ مىداشتيت به دنيا آن را . ( 42 ) وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ و چون خوانده مىشود آيات ما به پيدايى برايشان ، قالُوا ما هذا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ مىگويند نيست اين محمد مگر مردى كه مىخواهد تا بازداردتان ، از آنچه « 4 » مىپرستيدند پدران‌تان ، وَ قالُوا ما هذا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرىً و مىگويند نيست اين مگر دروغ ساختهء خلقان ، وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ و گفتند كافران ، مر حق را چون آمد به ايشان ، كه نيست اين مگر جادويى بىگمان . ( 43 )

--> ( 1 ) - ن : آن كه . ( 2 ) - ن : بل كه . ( 3 ) - ن : مر مشركان را . ( 4 ) - ن : آنج .