وَ ما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها و نداديم « 1 » شان كتابهايى كه [ آن را ] مىخوانند ، و دعوى خويش بدان درست مىكنند ، وَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ و نفرستاديم به ايشان پيش از تو ترساننده‌اى تا قول وى را « 2 » به معارضهء قول تو بيرون « 3 » آرند . ( 44 ) وَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ و به دروغ مىداشتند كافران پيشين قول رسولان خويش ، وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ و اينها نمىرسند در مالها و فرزندان به ده‌يك آن گذشتگان خويش ؛ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ تكذيب كردند رسولان مرا ، چگونه بود عقوبت من دشمنان مرا . ( 45 ) قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ بگو يا محمد پند مىدهم‌تان به يك پند ، أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى كه به استدلال برايستيد از بهر خداوند « 4 » ؛ دوگان‌دوگان ، و يگان‌يگان . ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ باز تفكر كنيت ، كه چه نوع ديوانگى است در يار شما كه مىبينيت ؟ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ نيست وى مگر ترساننده‌اى مر شما را پيش از عذاب سخت كه بگيردتان اگر نگرويت . قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ بگو آنچه « 5 » خواستم از شما از مزد آن مر شما را ، إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ نيست ثواب من مگر بر خدا وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ و وى است بر هر چيزى گواه . ( 46 - 47 ) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ بگو پروردگار من فرستد حقّى به من و به بندگان عَلَّامُ الْغُيُوبِ وى است غيب‌دان . ( 48 ) قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ بگو آمد حق ايمان و قرآن ، و باطل بوى ندهد نه بدين جهان ، و نه بدان جهان . ( 49 )

--> ( 1 ) - ن : و نداده‌ايم . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - ن : برون . ( 4 ) - اصل : خداى تعالى ، كه براى رعايت وزن اصلاح شد . ( 5 ) - ن : آنج .