وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا و نيابى حكم خداى را تعالى برگردانيده و ديگر گشته . ( 62 ) يَسْئَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ مىپرسندت مردمان از قيامت كه كى آيد ، قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ بگو يا محمد كه « 1 » علم وى به نزد خداى است عزّ و جلّ وقت وى [ وى ] داند ؛ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً و تو چه دانى وقت بودن وى ، و بود كه زود بود وقت آمدن وى . ( 63 ) إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكافِرِينَ خداى تعالى لعنت كرد كافران را ، وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً و آماده كرد دوزخ مر ايشان را . ( 64 ) خالِدِينَ فِيها أَبَداً جاويدانان « 2 » بوند در آن لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً نيابند به خويشتن پذيرنده‌اى و نصرت كننده‌اى از خلقان . ( 65 ) يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ آن روز كه گردانيده شود رويهاى ايشان « 3 » ، در آتش سوزان ، يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا گويند اى كاشكى ما طاعت داشتيمى خداى را تعالى و رسول وى را « 4 » در آن جهان . ( 66 ) وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا و گويند اى پروردگار ما ما طاعت داشتيم مهتران خويش را ، و بزرگان خويش را ؛ و ايشان از راه راست‌مان ببردند و به بيراهى سپردند . ( 67 ) رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ اى پروردگار ما ايشان را به عذاب مضاعف گرفتار كن ، وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً و بر ايشان لعنت بزرگ بسيار كن . ( 68 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى اى مؤمنان چون كسان مباشيت كه

--> ( 1 ) - ن : « كه » ندارد . ( 2 ) - اصل : جاويدان نان . ( 3 ) - ن : شان . ( 4 ) - ن : و را .