مر موسى را بسيار آزردند ، و وى را « 1 » ديوانه و جادو و دروغ‌گوى خواندند ، فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا خداى تعالى پاكى وى پيدا كرد از آنچه « 2 » گفتند وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً و بود نزد اللّه ، با قدر و با جاه . ( 69 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ اى مؤمنان از خداى تعالى بترسيت وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيداً و گفتار صواب گوييت . ( 70 ) يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ تا به صلاح آورد « 3 » طاعتهاى با نقصان شما را وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ و بيامرزد گناهان شما [ را ] ؛ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه خداى را و رسول وى را « 4 » طاعت دارد ، فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً رستگارى عظيم به دست آرد . ( 71 ) إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ ما عرضه كرديم امانت را ، يعنى امور ديانت را ، بر آسمانها و زمينها و كوهها و گفتيم اگر بگزاريت شما را ثواب ، و اگر فروگذاريت بر شما عقاب ؛ و اين بود عرض تعريف ، نه عرض تكليف ؛ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها پذرفتن نتوانستند ، وَ أَشْفَقْنَ مِنْها و از آن بترسيدند . وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ و پذرفتش آدم و آدميان ؛ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا و آنك كفر آورد از فرزندان وى نيك ستمكار بود و نيك نادان . ( 72 ) لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ تا عذاب كند خداى تعالى مردان و زنان منافقان و مشركان را ، وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ و توبه پذيرد و بيامرزد مردان و زنان مؤمنان را ؛ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً و خداى تعالى آمرزنده است ، و بر بندگان بخشاينده است . ( 73 )

--> ( 1 ) - ن : و را . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - ن : آرد . ( 4 ) - ن : و را .