لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها نرسد به رضاى خداى تعالى نه « 1 » گوشتهاى ايشان ، و نه خونهاى ايشان ، وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ و ليكن « 2 » تقواى شما رسد بدان . كَذلِكَ سَخَّرَها لَكُمْ همچنين مسخّر كردشان از بهر شما ، لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ تا به بزرگى ياد كنيت خداى « 3 » تعالى را ، بر آنچه دادتان هدى ، وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ و مژده ده يا محمد مر نيكوكرداران را . ( 37 ) إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا خداى تعالى دفع مىكند از مؤمنان ، شرّ كافران ، و گويند [ آفات ] اين جهان و آن جهان ، و گويند دفع مىكند عذاب اين جهان « 4 » ، از بىنمازان به بركت نمازگزارندگان ، و از روزه نادارندگان به بركت روزه دارندگان ، و به غزو و حج ناروندگان به بركت به غزو و حج روندگان « 5 » ، و از صدقه نادهندگان به بركت صدقه دهندگان ؛ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ خداى تعالى دوست ندارد هر نيك خيانت‌كننده را ، و هر « 6 » نيك ناسپاسى « 7 » بجاىآرنده را . ( 38 ) أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا دستورى داده [ شد ] مر مؤمنانى را كه كارزار مىكنند با ايشان كافران به كارزار ، بدانك ستم رسيده شدند ايشان از جهت كافران ستمكار ؛ وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ و خداوند ماست ، كه بر نصرت ايشان تواناست . ( 39 ) الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ آنها كه بيرون « 8 » كرده شدند از ديار خويش ، بىآنكه سزاى آن شدندى به كردار خويش إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ليكن « 9 » بدانك مىگويند پروردگار ماست ، آنك خداوند و آفريدگار ماست وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ

--> ( 1 ) - ن و ت : « نه » ندارد . ( 2 ) - ن : و لكن . ( 3 ) - ن : نام خداى را . ( 4 ) - ن : دنيا . ( 5 ) - در « ن » عبارت « و به . . . روندگان » نيامده است . ( 6 ) - ن : « هر » ندارد . ( 7 ) - ن : نسپاسى . ( 8 ) - ن : برون . ( 9 ) - ن : لكن .