و آنها كه كار شايسته كنند قرارگاه خويش مىسازند در بهشت جاويدان « 1 » . ( 44 ) لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْ فَضْلِهِ تا جزا دهد آنها را كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ؛ به فضل خويش ، إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ چه وى دوست ندارد كافران را و عقوبت كندشان به عدل خويش . ( 45 ) وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ و از دلايل وى آن است كه فرستد بادهاى بشارت دهندگان به باران ، وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ و تا بچشاندتان نعمت فراوان ، وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ و تا روان شوند كشتيها به وى به فرمان ؛ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ و تا بجوييت از روزى [ وى ] در تجارت و جهاد « 2 » در دريا وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ و تا بياريت شكر نعمتها . ( 46 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ و فرستاديم پيش از تو رسولان ، به « 3 » سوى امتان ايشان ، فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ آوردند به ايشان معجزه‌هاى فراوان فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا عقوبت كرديم آنها را كه كفر آوردند « 4 » و طغيان ، وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ و وعده بود از ما هرآينه به نصرت مؤمنان . ( 47 ) اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ اللّه آن خداى است كه فرستد « 5 » بادها فَتُثِيرُ سَحاباً و برانگيزد به وى ابرها ، فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ و بگستراند « 6 » در هوا چنانك خواهد ، وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً و آن را پاره پاره گرداند . فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ بينى باران بيرون « 7 » مىآيد از ميان وى فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ چون برساندش به هر كه خواهد از بندگان وى « 8 » ؛ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ايشان شوند شادمان ، وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ

--> ( 1 ) - ن : جاودان . ( 2 ) - ن : جهاز و ت نيز جهاد است . ( 3 ) - ن : « به » ندارد . ( 4 ) - ن : آرند . ( 5 ) - اصل : فرستاد . ( 6 ) - ن : گستراندش . ( 7 ) - ن : برون . ( 8 ) - اصل : خويش .