و نبودند پيش از فرستادن باران به « 1 » ايشان ، پيش از پديد آمدن ابر مگر نوميدان . ( 48 - 49 ) فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها بنگر به اثرهاى نعمت « 2 » خداى تعالى يعنى باران ، كه چگونه زنده مىكند زمين مرده را به بهاران ، إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى آن خداى است زنده‌كنندهء مردگان ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و وى بر هر چيز تواناست بىگمان . ( 50 ) وَ لَئِنْ أَرْسَلْنا رِيحاً فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا و اگر فرستيم بادى و ببينند « 3 » نبات را زردشده ، لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ شوند سپس از آن ناسپاسان « 4 » به سبب اين حال كه پديد آمده . ( 51 ) فَإِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى تو يا محمد نتوانى كه مردگان را بشنوانى ، وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ و نتوانى كه كران را بشنوانى ، چون روى گردانيدند و تو ايشان را « 5 » مىخوانى . ( 52 ) وَ ما أَنْتَ بِهادِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ و نتوانى به هدايت آوردن از ضلالت نابينايان را ، إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ نشنوانى ، مگر گروندگان گردن دهندگان را . ( 53 ) اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ اللّه آن خداى است كه بيافريدتان بر صفت ناتوانى ، ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً باز دادتان سپس « 6 » ناتوانى قوّت و جوانى ، ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً باز پديد آورد از سپس قوّت ضعيفى و كلانى ؛ يَخْلُقُ ما يَشاءُ آفرينند آنچه « 7 » خواهد از چيزها ، وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ و وى است دانا و

--> ( 1 ) - ن : بر . ( 2 ) - ن و ت : رحمت . ( 3 ) - ن : بينند . ( 4 ) - ن : نسپاسان . ( 5 ) - ن و ت : « ايشان را » ندارد . ( 6 ) - ن : از سپس . ( 7 ) - ن : آنج .