بچشيت جزاى آنچه آورديت از كفر و عصيان . ( 55 ) يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ اى بندگان گروندگان من ، فراخ است جهان من ؛ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ مرا پرستيت به فرمان ، كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ هر تنى با جان ، چشندهء مرگ است بىگمان ، ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ باز به جزاى ماست بازگشت‌شان . ( 56 - 57 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ؛ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً هرآينه فرودآريم‌شان به عرشهاى « 1 » بهشت جاويدان « 2 » ، تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ مىرود زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ، خالِدِينَ فِيها جاويدانان « 3 » بوند « 4 » در آن . نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ نيك مزدى است اين مر كارى گران را ، الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ صبرآرندگان را و بر خداى تعالى توكّل‌كنندگان را . ( 58 - 59 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا و چند جانور كه نتواند برداشتن روزى خويش را ، اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ خداى تعالى روزى مىدهد وى را « 5 » و شما را ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ و وى است شنوا و دانا . ( 60 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ و اگر پرسىشان كه كى آفريد آسمانها و زمينها ، وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و روان كرد آفتاب و ماه را در اينها ؛ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ هرآينه گويند اللّه ، فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ چگونه گردانيده مىشوند از راه ؟ ( 61 ) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ خداى تعالى فراخ گرداند روزى بر آنك خواهد از بندگان خويش ، و تنگ گرداندش بر آنك خواهد از آفريدگان خويش ؛

--> ( 1 ) - ن و ت : به غرفه‌هاى . ( 2 ) - ن : جاودان . ( 3 ) - ن : جاودانان . ( 4 ) - ن : « بوند » ندارد . ( 5 ) - ن : و را .