تورات و قرآن هر دو سحراند يكديگر را بر فريفتن مردمان معين وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ و گفتند ما نگرويده‌ييم بدان و « 1 » بدين . ( 48 ) قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ بگو يا محمد بياريت كتابى از خداوند تعالى « 2 » راه نماينده‌تر از « 5 » تورات و قرآن ، تا باشيم متابع آن ، اگر هستيت راست‌گويان . ( 49 ) فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ اگر مر ترا اجابت نكنند ، فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ بدانكه به دم هواهاى خويش مىروند ، وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ و كيست گمراه‌تر از آنك به دم هواى خويش رود ، بىهدايتى كه از خداى تعالى بود ، إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ خداى تعالى راه راست ندهد ، آن را كه بر اختيار ضلالت ثابت بود . ( 50 ) وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ و پيوسته كرديم مر ايشان را وعده و وعيد ، و قصص گذشتگان قريب و بعيد ؛ تا پند گيرند ، الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ آنها كه داديم‌شان تورات پيش از قرآن ايشان به قرآن مىگروند ؛ يعنى عبد اللّه بن سلام و ياران وى ، و نجاشى و متابعان وى . ( 51 - 52 ) وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا و چون خوانده مىشود بر ايشان قرآن ، مىگويند ما آورده‌ايم به وى ايمان ، چه وى حق است از پروردگارمان ، إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ما بوديم پيش از اين دين اسلام را معتقدان . ( 53 ) أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا آنها داده شوند ثواب خويش دوباره بر آنك ثابت بودند بر حق ، وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ و دفع مىكنند به احتمال خويش جفاى خلق ؛ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ و از آنچه « 3 » روزى داديم‌شان هزينه « 4 »

--> ( 1 ) - ن : و هم . ( 2 ) - ن و ت : راه‌نماىتر . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن و ت : نفقه . ( 5 ) - ن و ت : راه‌نماىتر .