مىكنند ، وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ و چون باطلى شنوند روى از وى بگردانند . وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا و گويند ما راست جزاى كرد [ ار ] ما وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ و شما راست جزاى كردار شما سَلامٌ عَلَيْكُمْ امان شما را و سلامت از آنك سعى كنيم در آزار شما ؛ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ راه نادانان نجوييم ، و با ايشان به لجاج سخن نگوييم ، ( 54 - 55 ) إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ تو نتوانى كه به راه راست آورى « 1 » ، آن را كه تو دوست دارى ؛ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ و ليكن خداى تعالى راه راست دهد ، آن را كه خواهد . وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ و وى خداى تعالى داناست ، به روندگان راه راست . ( 56 ) وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ و گفتند اگر متابع راه راست مىباشيم با تو نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا ربوده مىشويم از اين زمين ، أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً ا نه دستگاه داديم‌شان در حرم آمن و بلد امين . يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ ميوه‌هاى هر شهرى سوى وى مىآرند ، رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ و اين روزيى است از ما و ليكن بيشترين « 2 » ايشان نمىدانند . ( 57 ) وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَها و چند هلاك كرديم از اهل شهرى كه طاغى شدند در معيشت خويش ، و نياوردند شكر نعمت خويش فَتِلْكَ مَساكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا آنك جايهاى باش ايشان ، گشته ويران ، در وى باشنده نى مگر اندكى كه مانده است آبادان . و قيل باشنده نى در وى بعد رفتن ايشان ، مگر جغد و براشتوان ، وَ كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ و ما بوديم گيرندهء آن « 3 » . ( 58 )

--> ( 1 ) - ن : آرى . ( 2 ) - ن : بيشترى - ت : مانند متن است . ( 3 ) - ن : نى در او مگر جغد و براشتو و ما بوديم گيرندهء آن بعد رفتن ايشان .