يك‌بار . ( 61 ) أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ يا كى اجابت كند دعاى مضطر را چون بخواندش ، وَ يَكْشِفُ السُّوءَ و كى گشايد بلا را و كى گرداندش وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ و كى مىكندتان باشندگان زمين ، سپس بردن باشندگان پيشين ؛ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ا خداى ديگر است با خداوند ، قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ اندك مىگيريت « 1 » پند . ( 62 ) أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ يا كى راه مىنمايدتان در تاريكىهاى دشت و دريا به ستارگان ، وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ و كى مىفرستد بادهاى مژده‌دهنده پيش از باران ، أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ا خداى ديگر است با آفريده‌گار خلقان ، تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ پاك است خداى تعالى از ناسزا گفتن مشركان . ( 63 ) أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ يا كى آفريد خلق را به ابتدا ، و بازبرانگيزاند « 2 » شان به عقبى . وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ و روزى كه مىدهدتان از آسمان و زمين ، أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ا خداى ديگر است با خداوند جهان‌آفرين ؛ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ بگو بياريت حجّت‌تان ، اگر هستيت راست‌گويان . ( 64 ) قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ بگو يا محمد كه ندانند آسمانيان و زمينيان ، غيب قيامت ، خداى تعالى داند و بس وقت بودن وى به حقيقت وَ ما يَشْعُرُونَ و خلق ندانند ، أَيَّانَ يُبْعَثُونَ كه كى برانگيخته شوند . ( 65 ) بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بلك « 3 » پيوسته شده است به بودن قيامت علم مؤمنان ، بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بلك « 4 » به گمانند در بودن وى منافقان ، بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ

--> ( 1 ) - اصل : مىگيرند . ( 2 ) - ن و ت : برانگيزد . ( 3 ) - ن : بل كه . ( 4 ) - ن : بل كه .