وَ اسْمَعُوا و بشنويت و بپذيريت ؛ قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا در حال گفتند شنيديم و فرمان برداريم ، و از بعد آن مدتى گفتند نمىپذيريم و ايمان نمىآريم « 1 » . قول ديگر به زبان « 2 » ، « سَمِعْنا » گفتند ، [ و ] به دل « 3 » نكردند آنچه « 4 » پذرفتند ؛ اين « عصينا » گفتن بود به دلالت حال ، نه به صريح مقال ؛ وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ و در خورانيده شده دوستى گوساله در دلهاى ايشان ، به كفر و به باطنهاى ايشان قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ بگوى يا محمد اگر شما را ايمان است ، و ايمانتان فرماينده به عبادت عجل و قتل انبياست اين چنين فرمان از وى بد فرمان است . ( 92 - 93 ) قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ بگوى يا محمد اگر شما راست اى جهودان بهشت جاودان ، نزد آفريدگار خلقان ، خاص بيرون « 5 » مصطفى صلى اللّه عليه و سلم و ياران ، آرزو بريت مرگ را و بگوييت يا رب ما را بميران ، اگر هييت راست‌گويان . ( 94 ) وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ و هرگز آرزو نبرند ، و از خداى تعالى مرگ نخواهند ، بدان بديها كه پيش فرستادند ؛ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ و خداى تعالى داناست به ظالمان ، رسوا كندشان بدين جهان ، و عقوبت كندشان بدان جهان . ( 95 ) وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى حَياةٍ و هرآينه بيابىشان ، بر زندگانى حريص‌ترين مردمان ؛ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا و نيز از مغان يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ

--> ( 1 ) - ن و ت : و نمىآريم . ( 2 ) - ن : به زفان . ( 3 ) - ن : و به فعل . ( 4 ) - ن : بدانج . ( 5 ) - ن : برون .