و خداى تعالى ظاهركننده است آنچه « 1 » شما پوشيده مىداشتيت . ( 72 ) فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها گفتيم بزنيت اين كشته را به بعضى از اين گاو : و آن كتف بود ، ياران بود ، يا دم « 2 » بود ، يا زفان بود ، يا گوشت بود ، يا استخوان بود . زدند زنده شد و گفت مرا پسران عمّ من كشتند ، رسوا گشتند « 3 » ، و از ميراث محروم شدند ؛ كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ همچنين زنده كند خداى عزّ و جلّ مردگان را ، و بنمايدتان دلايل خويش تا بدانيت و بمانيت طغيان را . ( 73 ) ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ باز سخت شد دلهاتان بعد ديدن اين عبر ، فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً پس اين دلها همچون سنگ « 4 » است بلك « 5 » سخت‌تر ، وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ و از سنگها سنگ است كه از وى جويها مىروان‌شود « 6 » ، وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ و از سنگها سنگ است كه مىبشكافد و آب از وى مىچكان شود ، وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ و از سنگ‌ها سنگ است كه از ترس خداى تعالى از بالا سوى « 7 » نشيب مىدوان شود « 8 » وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ و خداى تعالى غافل نيست از آنچه « 11 » مىكنيت اى جهودان ، و چون مغايبه خوانى « 9 » معنى اين بود كه غافل نيست خداى تعالى « 10 » از آنچه « 12 » مىكنند آن جهودان ، اى مؤمنان . ( 74 ) أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ ا اميد مىداريت اى مصطفى و ياران ، كه تصديق كنند شما را

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : دنب . ( 3 ) - ن : و رسوا شدند . ( 4 ) - ن : سنگها . ( 5 ) - ن : بل كه . ( 6 ) - ن : روان . ( 7 ) - ن : بسوى . ( 8 ) - ن : دوان . . . ( 9 ) - يعنى اگر « تعملون » را در وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ، مغايب خوانيم . ( 10 ) - ن : « خداى تعالى » ندارد . ( 11 ) - ن : آنج . ( 12 ) - ن : آنج .