خويش را إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر راست مىگوييت كه اين را محمد ساخته است ، چون هر يكى از شما طريق ساختن سخن « 1 » شناخته است . ( 23 ) فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا اگر نياريت ، و هرگز نتوانيت « 2 » آريت فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ بترسيت از آتشى كه فروزينهء وى مردمانند و سنگهاى كلان ؛ يعنى كافران و بتان ، يا سنگهاى كوه‌هاى اين جهان ، يا سنگهاى گوگرد كه وى زودتر درگيرد ، و ديرتر فروميرد ، و بويش گنده‌تر بود ، و وى بر تنها چفسنده‌تر بود ، و آتش وى تيزتر بود أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ آماده كرده‌شده كافران را . ( 24 ) وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و مژده ده يا محمد ، مؤمنان عمل صالح كنندگان را أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كه مر ايشان راست بوستانهااى بائين ، كه مىرود زيرا ايوان وى و درختان وى جويهاى آب و مى و شير و انگبين كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً هر بارى كه بدهند شان ميوه‌اى و بيارندشان طعمه‌اى قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ گويند اين همان است كه پيش ازين‌مان داده بودند يعنى در دنيا از روى نام و صورت ، نه از روى لذت و حقيقت . وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً و بيارندشان همه به يكديگر ماننده يعنى همه نيكو هيچ شفق « 3 » نى ، صورتها يكسان و مزه‌ها يكسان نى وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ و مر ايشان را بود جفتان پاك صورت و پاك سيرت ، بىآفت و بىعلت ، [ بىعيب و ] بىريبت ، بىحسد بىمنازعت ، بىناز بىمخالفت وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ و ايشان بوند در وى جاويدان‌باشندگان ، نميرندگان و نه كراشيدگان ؛ و چون منافقان مثل آتش و باران شنيدند گفتند : اين كلام ربّانى

--> ( 1 ) - در اصل : « سخن » مكرر است . ( 2 ) - ن : نتوانيد كه . ( 3 ) - ت : بىمزه .