الشيخ الطبرسي (مترجم: شادمهرى)
30
تفسير جوامع الجامع (فارسى)
قيامت بر انگيخته مىشويد ( 19 ) و از نشانههاى قدرت او اين است كه شما را از خاك آفريد ، سپس ناگهان انسانهايى شديد و در روى زمين پراكنده گشتيد ( 20 ) و از نشانههاى حكمت او اين است كه از جنس خود شما همسرانى براى شما آفريد تا در كنار آنها آرامش يابيد و ميان شما دوستى و مهربانى قرار داد ، در اين امر نيز نشانههايى است از حكمت براى كسانى كه تفكّر كنند ( 21 ) و از نشانههاى قدرت او آفرينش آسمانها و زمين و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست ، در اين امور نيز نشانههايى براى دانشمندان جهان وجود دارد ( 22 ) و از نشانههاى رحمت او خواب شما در شب و روز است و تلاش شما براى بهرهگيرى از فضل پروردگار است در اين امور نشانههايى است براى كسانى كه گوش شنوا دارند ( 23 ) و از آيات او اين است كه برق و رعد را به شما نشان مىدهند كه هم باعث ترس و هم مايهء اميد است و از آسمان به رحمت بارانى مىفرستد كه زمين را ، پس از مردن ، زنده مىكند . در اين امور نشانههاى قدرت و حكمت خدا براى خردمندان آشكار است ( 24 ) و از نشانههاى او اين است كه آسمان و زمين به فرمان او بر پاست ، سپس هنگامى كه شما را در قيامت از زمين فرا مىخواند ، ناگهان ، براى حضور در محشر ، همه خارج مىشويد . ( 25 ) تفسير : سپس خداى سبحان به دنبال تذكّر وعدهء ثواب و تهديد از كيفر ، راههاى رسيدن به ثواب و نجات از كيفر را بيان مىفرمايد . مقصود از تسبيح معناى ظاهرى آن است كه منزّه دانستن خداست از پليديها و ذكر و ياد او در زمانهاى مذكور . برخى از مفسّران گويند مقصود از تسبيح نماز است . از ابن عبّاس پرسيده شد : آيا نمازهاى پنجگانه را در قرآن يافتهاى ؟ گفت : آرى و اين آيهء شريفه را قرائت كرد . منظور از « تُمْسُونَ » نماز مغرب و عشا و از « تُصْبِحُونَ » نماز صبح و از « عشيّا »