ترجمه : اگر از آنها بپرسى چه كسى از آسمان باران مىفرستد و زمين را به وسيلهء آن پس از مردنش ، زنده مىكند ؟ به يقين مىگويند ( اللَّه ) ، بگو ستايش مخصوص خدا است امّا بيشتر آنها نمىدانند ( 63 ) اين زندگى دنيا جز بازيچه چيزى نيست ، و بىترديد زندگى واقعى سراى آخرت است ، اگر آنها مىدانستند ( 64 ) ( اين مشركان ) چون سوار بر كشتى شوند خدا را با اخلاص مىخوانند و هنگامى كه نجات يافتند و به خشكى رسيدند باز مشرك مىشوند ( 65 ) ( بگذار ) نعمتهايى را كه به آنها داده‌ايم كفران كنند و از لذّات دنيا بهره گيرند ، امّا به زودى خواهند فهميد ( 66 ) آيا ( كافران مكّه ) نديدند كه ما حرم امنى براى آنها قرار داديم در حالى كه از اطراف آنها مردم را ( به قتل و غارت ) مىربايند ؟ آيا به باطل مىگروند و نعمت خدا را كفران مىكنند ؟ ( 67 ) چه كسى ستمكارتر از آن كس است كه بر خدا دروغ بندد ، يا حق را پس از آن كه براى او آمد انكار كند ، آيا جايگاه كافران در دوزخ نيست ؟ ( 68 ) و آنان كه در راه ما تلاش كنند به يقين كه هدايتشان خواهيم كرد و خدا هميشه با نيكوكاران است ( 69 ) . تفسير : قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ؛ ستايش مخصوص خداست ، به سبب آنچه از توحيد و نفى شريك