ميگويى ، اذهب اذهب ، و كسى كه احد اللَّه گويد نون را حذف كرده ، پس البتّه نون شباهت بحروف لين در ديگرى آورده در اينكه آن زياد مىشود چنانچه آنها زياد ميشوند و در اينكه آن در آنها ادغام ميگردد چنانچه هر يك از واو و ياء در ديگرى ادغام مىشود و در اينكه الف در اسماء منصوبه از آن تبديل مىشود و در حقيقت چون شباهت بحروف لين دارد جارى مجراى آن شود در اينكه نون ساكنه محذوف شود براى التقاء دو ساكن ، چنانچه الف و واو و ياء محذوف ميشد براى التقاء در مثل رمى القوم و يغزو الجيش و يرمى القوم ، و از اين جهت نون ساكنه در فعل حذف شود در مثل لم يك و لا تك فى مريه پس نون در احد اللَّه حذف شده براى التقاء دو ساكن چنانچه اين حروف حذف شده و چنانچه در مثل هذا زيد بن عمر و حذف شده تا اينكه در كلام مستمر شده و ابو زيد انشاد نمود . فألقيته غير مستعتب * و لا ذاكر اللَّه الّا قليلا پس انداختم او را بدون زحمت و ناراحتى به ياد خدا نبود مگر اندكى شاهد اين بيت ذاكر اللَّه است كه تنوين آن حذف شده . و شاعرى گويد : كيف نومى على الفراش و لمّا * تثمل الشام غاره شعواء تذهل الشيخ عن بنيه و تبدى * عن خدام العقيله العذراء چگونه خواب من بر رختخواب گوارا بر من باشد و حال آنكه شامل غاره پراكنده شام نشده است ، غافل مىشود پدر از فرزندانش و ظاهر مىشود خلخال پاى زن نجيبه كريمه در وقتى كه دامن خود را براى فرار جمع مىكند ، شاهد اين بيت حذف تنوين است از خدام .