قصد كردم براى خودم بعضى از كارها را ، پس سزاوارتر و شايسته‌تر به نفس من سزاوارتر است براى آن . گويد : و اين شايسته‌ترين موارد است بتأكيد براى اينكه كافرها در موضع اوّل اقدام كردند و تكرار نمودند ، پس خداوند سبحان تكرار نمود آن را تا اينكه تأكيد كند تا اميدى و يأس ايشان را ، تكرار و بعضى نيز در اين باره گفته‌اند : البتّه معنايش اينست كه بتهايى را كه شما عبادت ميكنيد ، من عبادت نميكنم و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه من او را عبادت ميكنم هر گاه به او شرك ورزيديد و بتها و غير بتها را عوض خدا عبادت نموديد و فقط عبادت مىكند خدا را كسى كه عبادتش را خالصانه براى او انجام دهد . ( وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ ) يعنى عبادت نميكنم عبادت شما را ، پس ما مصدريّه است . ( وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ) يعنى و شما عبادت نميكنيد عبادت مرا بر مثل آنچه ما ذكر كرديم آن را ، پس اراده كرد در اولى معبود را و دوّمى عبادت را . پس اگر گفته شود اختلاف معبودها معلوم ، معناى اختلاف عبادت چيست . مىگوييم البتّه آن حضرت عبادت ميكرد خدا را بر وجه اخلاص ولى ايشان مشرك بودند به خدا در عبادتش پس اختلاف دو عبادت هم روشن گرديد ، و براى اينكه آن حضرت به معبود و پروردگارش بسبب افعال مشروعه تقرّب پيدا ميكرد ولى بت‌پرستها اين كار را نميكردند تقرّب به بت‌ها مىجستند