بوسيله اعمالى كه از روى جهل و نادانى به آن اعتقاد داشتند . ( لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ ) در اين آيه چند وجه ذكر شده است : 1 - اينكه براى شما پاداش دين شما و براى من پاداش دين من پس مضاف حذف شده و مضاف اليه جاى آن قرار گرفته . 2 - اينكه يعنى براى شما كفرتان به خدا و براى من دين توحيد و اخلاص و اين گرچه ظاهرش اباحه است پس بيگمان آن بيم و تهديد و مبالغه در نهى و منع است ، مانند قول او اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ ، هر چه ميخواهيد بكنيد . 3 - بدرستى كه دين پاداش عمل و كيفر كردار است و معنايش براى شما پاداش اعمالتان و براى من پاداش و جزاء عملم . شاعر گويد : اذا ما لقونا لقيناهم * و دنّاهم مثل ما يقرضونا هر گاه ملاقات كردند ما را ما هم آنها را ديدار خواهيم نمود ، و آنها را - پاداش ميدهيم مانند آنچه بما قرض ميدهند ، و اين سوره متضمّن معجزه‌اى براى پيامبر ما ( ص ) است از جهت اخبار به آنچه در آينده خواهد شد از آنچه را راهى بعلم او نيست مگر بوحى از جانب خداى عالم و دانا بغيبها پس آنچه خبر داد واقع شد چنانچه خبر داده بود و در آن دلالت بر مذمّت مداهنه و سستى در دين و وجوب مخالفت با كفّار و اهل باطل و بيزارى و دورى از ايشان است . داود بن حصين از حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده كه فرمود هر گاه قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ را خواندى پس بگو يا ايّها الكافرون و هر گاه گفتى لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ بگو اعبد اللَّه وحده و هر گاه گفتى لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ بگو ربّى اللَّه و دينى الاسلام .