و از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : خسته و ملول نشويد از قرائت اذا زلزلت الارض ، پس البتّه كسى كه در نوافل خود آن را قرائت كند خدا او را هرگز بزلزله مبتلا نكند و بسبب زلزله و زمين لرزه و يا صاعقه و يا آفتى از آفتهاى دنيا نميرود ، و هر گاه بميرد خدا او را به بهشت امر فرمايد ، پس خداوند سبحان ميفرمايد بنده من بهشتم را براى تو مباح كردم هر كجاى آن را خواستى ساكن شو ، هيچ مانع و دافعى براى تو نيست . توضيح ، و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : چون خداوند سبحان سوره قبل را به حال مؤمن و كافر پايان داد اين سوره را شروع نمود به بيان وقت آن و فرمود : [ سوره الزلزلة ( 99 ) : آيات 1 تا 8 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها ( 1 ) وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها ( 2 ) وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها ( 3 ) يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها ( 4 ) بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحى لَها ( 5 ) يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ ( 6 ) فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ( 7 ) وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ( 8 )