( إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى ) يعنى مرجع و بازگشت هر كس بسوى خداست ، پس اين طاغى سركش چگونه بمالش طغيان نموده و پروردگارش را عصيان مىكند و حال آنكه بازگشتش بسوى اوست و او قادر بر هلاك و كيفر كردار اوست آن دم كه بسوى او برگشت . ( أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى عَبْداً إِذا صَلَّى ) اين بيان براى پيامبر ( ص ) است و اعلام و آگاهى براى اوست به آنچه مىكند بابى جهلى كه او را از نماز خواندن منع مىكند ، در حديث آمده كه ابى جهل ( لعنه اللَّه ) بمشركين قريش گفت آيا در مقابل شما و برابر چشم شما محمد ( ص ) صورت و چهره خود را به خاك ميمالند يعنى سجده مىكند ، گفتند آرى گفت به آن بتى كه من به آن سوگند ميخورم هر آينه اگر ديدم كه اين كار را مىكند و بخداى ناديده سجده مىكند گردنش را لگد مال ميكنم ، پس به آن ملعون گفتند كه او در اينجا نماز ميگذارد ، پس رفت كه گردن آن حضرت را لگد كند كه ناگاه بقهقرى و عقب عقب برگشت و دستش را بهم ميزد و حركت ميداد ، پس به او گفتند اى ابو الحكم تو را چه شده ، گفت ميان من و محمّد خندقى پر از آتش بود و قيافه‌هاى هولناك وحشت‌زا و بالهايى كه مانع از پيشروى من شد .

--> ( در پيشگاه علم مقامى عظيم نيست * كزهر مقامى و مرتبه‌اى علم اعظم نيست جاهل اگر كه هست مقدم مؤخر است * عالم اگر چه زاد مؤخر مقدم است جاهل به روز فتنه ره خانه گم كند * عالم چراغ جامعه و چشم عالم است ( مترجم )