پيغمبر خدا ( ص ) فرمود : به آن خدايى كه جانم در دست قدرت اوست اگر نزديك من شده بود هر آينه فرشتگان عضو عضو بدن او را جدا ميكردند پس خداى سبحان نازل فرمود ، أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى تا آخر سوره ، و اين داستان را مسلم در صحيح خود روايت كرده . و معناى آيه اينست ، آيا ديدى اى محمد كسى كه منع كرد از نماز و نهى ميكرد كسى را كه نماز ميخواند چه شد كيفر كردار او و حال او نزد خداى تعالى چه بود و آنچه را كه از عذاب مستحق آن شد چه بود ، پس حذف شد براى دلالت كلام بر آن و اين آيه عام است در هر كسى كه نهى از نماز و كار خير مىكند . از على عليه السلام روايت شده كه آن حضرت در روز عيدى بيرون رفتند پس ديدند مردمى را كه نماز ميخوانند ، پس فرمود ، اى مردم ما در مثل اين روزى در محضر پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله حاضر بوديم ، پس هيچكس نبود كه قبل از عيد نماز بخواند ، با پيامبر فرمود : پس مردى گفت اى امير المؤمنين آيا نهى نميكنى كه پيش از بيرون رفتن امام نماز بخوانند ، پس فرمود قصد ندارم كه نهى كنم بنده‌اى را كه نماز ميخواند و ليكن حديث ميكنيم شما را به آنچه حاضر بوديم از پيامبر ( ص ) يا چنانچه فرمود ، و معناى أ رأيت در اينجا براى تعجّب و شگفت آمدن مخاطب است سپس اين لفظ را تكرار نمود براى تأكيد در امر عجيب و شگفت انگيز و فرمود : ( أَ رَأَيْتَ إِنْ كانَ عَلَى الْهُدى ) يعنى بنده‌اى كه نهى و منع از نماز شده و او محمّد صلّى اللَّه عليه و آله است . ( أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوى ) يعنى آيا ديدى بنده‌اى كه بر مسير هدايت است يا