اطاعت بسويش روى آوريد ، همانطور كه گفته مىشود « استقم الى منزلك » يعنى از راه منزلت بسوى ديگرى رو گردان مشو . وَ اسْتَغْفِرُوهُ : و از گناه شريك گرفتن براى خدا آمرزش خواهيد ، و از درگاهش براى گناهانى كه بواسطهء شرك مرتكب شده‌ايد طلب مغفرت كنيد ، سپس خداوند مشركين را وعدهء عذاب داده فرمود : وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ : يعنى : زكات واجب را نميدهند ، و اين آيه دلالت دارد بر اينكه كفّار در مورد شرايع و احكام هم مخاطب هستند ، و اين معنى ظاهر و روشن است . « 1 » بعضى از عطاء و ابن عبّاس نقل كرده‌اند كه معنى چنين است : چرا اينان خويشتن را از لوث شرك پاكيزه نميسازند و نميگويند : « لا إله الّا اللَّه » زيرا كه اقرار بتوحيد زكات روح است ، و اين معنى بدانگونه است كه ميگويند « اعطى فلان من نفسه الطّاعة » يعنى فلانى بخويشتن طاعت داده يعنى : خويشتن را ملزم باطاعت پروردگار ساخت .

--> ( 1 ) بعضى از محقّقين شيعه از جمله مرحوم فيض معتقدند كه مشركين و كفّار در فروع دين مخاطب نبوده ، تنها در اصول و ايمان مخاطب هستند و لذا در تفسير اين آيه روايتى نقل كرده‌اند كه مناسب ديديم آن را نقل كنيم : تفسير جلد 2 صفحهء 494 ( قمى از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده است : آيا به نظر تو خداوند از مشركين خواسته است كه زكات بدهند با اينكه مشرك هستند ، آنجا كه ميفرمايد : واى بر مشركين كه زكات نميدهند و بآخرت هم كافرند ؟ گفته شد فدايت شوم آيه را براى من تفسير كن ، فرمودند