و تحذير و حلال و حرام و مواعظ و امثال است . بعضى هم گفته‌اند : تفصيل آيات بمعنى نظم آنست كه ببهترين شكلى منظّم شده ، و به بهترين بيانى توضيح گرديده است « 1 » . قُرْآناً عَرَبِيًّا : اين كتاب را خداوند بلفظ قرآن توصيف فرموده است بدانجهت قسمتى از آن با قسمت ديگرش ضميمه شده است ، و توصيف به عربى شده است ، براى آنكه مخالف است با تمام زبانهايى كه عربى نيست و تمام اينها دلالت بر حدوث قرآن دارد « 2 » . لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ : يعنى قرآن را براى مردمى كه زبان عربى ميدانند و زبانهاى ديگرى بلد نيستند نازل كرديم ، و لذا پى باعجاز قرآن مىبرند . بعضى هم گفته‌اند : يعنى : قرآن را براى كسانى نازل ساخته‌ايم كه ميدانند قرآن از طرف خدا نازل شده است ، و اين گفتار از ضحّاك نقل شده . بَشِيراً وَ نَذِيراً : بوسيلهء وعده‌هاى خود مؤمنان را بشارت داده بوسيلهء تهديدهاى خود كافران را وعيد ميدهد . فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ : يعنى : بيشتر اهل مكّه از ايمان آوردن به خدا و تفكر و تدبّر در قرآن رويگردان شدند . فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ : و بعنوان تفكّر و پذيرش به قرآن گوش فرا نميدهند

--> ( 1 ) تفسير علىّ بن ابراهيم قمّى جلد 2 صفحهء 261 « فُصِّلَتْ آياتُهُ » يعنى حلال و حرام و احكام و سنن آن بيان شده است . ( 2 ) بحثى است اختلافى ميان اهل سنّت و شيعيان ، شيعه معتقد بحدوث قرآن است ، اهل سنّت معتقد بقديم بودن كلام خدا هستند