الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

9

تفسير مجمع البيان (فارسى)

ترجمه : و همانا از شيعيان اوست ابراهيم . هنگامى كه آمد پروردگارش را با قلبى سالم . زمانى كه گفت پدرش را و قومش را : چه چيز را پرستش مىكنيد . آيا به دروغ خدايانى را به غير از خداوند اراده كرده‌ايد . پس چيست گمان شما به پروردگار جهانيان . پس نگاه كرد نگرشى در ستاره‌ها . پس گفت همانا من بيمارم . پس روى برتافتند از او پشت كنندگان . پس ميل كرد بخدايان ايشان پس گفت آيا نمىخوريد ؟ چه شده است شما را كه سخن نمىگوئيد . پس روى كرد بر آنها با زدن با دست راست . پس روى نهادند به او مىشتافتند . گفت آيا پرستش مىكنيد آنچه را كه مىتراشيد . خداوند آفريده است شما را و آنچه مىسازيد . گفتند بناء كنيد براى او بنيانى را و بيفكنيدش در دوزخ . پس اراده كردند به او نيرنگى را پس قرار داديم ايشان را پشت شدگان . و گفت من رونده هستم بسوى پروردگارم به زودى رهبريم كند . پروردگار من ببخش براى من از شايستگان . قرائت : « حمزه » فقط ، اين كلمه ( يزفون ) را به ضم ( ياء ) و ديگران به فتح آن خوانده‌اند . گفته مىشود : ( زفت الإبل تزف ) يعنى سرعت كرد شتر ، ولى اگر به قرائت « حمزه » معنى كنيم چنين مىشود كه : ( به سرعت حمل مىكنند ) و در اين صورت مفعول اين فعل محذوف خواهد بود . « اصمعى » گويد : ( ازففت الإبل ) يعنى حمل كردم آن را به اين كه سرعت كند ، پس اين كلمه به معنى سرعت سير و مقاربت قدم است . برخى گفته‌اند : كلمهء ( يزفون ) بدون تشديد است ، و « قطرب » قائل شده كه اين كلمه مخفف ( يزفون ) است ، چنان كه لفظ ( قرن ) به معنى ( اقررن ) است در كلام خداوند كه ميگويد : ( و قرن فى بيوتكن )