ترجمه : اى موسى ! چه بدست دارى . گفت : عصاى من است كه بدان تكيه مىكنم و بوسيلهء آن شاخ درختان را براى گوسفندانم مىشكنم و فايده‌هاى ديگرى نيز براى من در آن هست . خداوند فرمود : موسى ! عصايت را بيفكن . موسى عصا را افكند . در اين هنگام عصا مارى گرديد كه به سرعت حركت ميكرد . خداوند فرمود : بگير آن را و نترس . به زودى صفت اولش را به آن برميگردانم و دستت را زير بغلت كن كه سفيد و نورانى بىهيچ لكه‌اى خارج خواهد شد كه اينهم نشان ديگرى است تا نشانهاى بزرگ خود را به تو بنمايانيم . برو پيش فرعون كه طغيان كرد . موسى گفت : خدايا سينه‌ام را بگشاى و كارم را آسان كن و گره زبانم را بگشاى تا سخنم را بفهمند و برايم از بستگانم وزير و همكارى قرار ده ، هارون برادرم را ، پشتم را به او محكم گردان و او را در كارم شريكم گردان تا ترا بسيار تسبيح كنيم و بسيار به ياد تو باشيم كه تو به حال ما بصير هستى . خداوند فرمود : خواست تو به تو داده شد ، اى موسى . قرائت : اشدد : ابن عامر بفتح همزهء قطع خوانده است و ديگران بضم همزهء وصل . طبق قرائت ابن عامر فعل مضارع متكلم وحده و اخبار است . چنان كه « اشرك » را نيز وى بضم همزه و بصيغهء متكلم خوانده است . پيداست كه شركت هارون در نبوت موسى به ارادهء خداست نه به ارادهء موسى . پس بهتر است به صورت دعا باشد . اهش : در قرائت غير مشهور بكسر هاء خوانده شده است و ظاهراً بضم و كسر هر دو صحيح است . لغت : توكؤ و اتكاء : يعنى تكيه كردن و خود را نگاه داشتن . هش . شكستن شاخ و برگ درخت . مآرب : حوائج جمع مأربه به سه حركت راء