الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
176
تفسير مجمع البيان (فارسى)
فراق خويشاوندان را با بخشيدن فرزندان ، تسكين داديم و آنها را نيز بزيور نبوت بياراستيم . وَ وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا : غير از اولاد و نبوت ، نعمتهاى ديگرى نيز به او بخشيديم . وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا : و آنها را در ميان مردم مورد احترام قرار داديم و نام نيكوى آنان . را زبانزد خاص و عام كرديم . پيروان همهء اديان ، ابراهيم و ذريهء او را دوست مىدارند و ثناخوان آنها هستند و آنها را تابع دين خود مىدانند . برخى گويند : يعنى نام آنها را بلند كرديم ، زيرا محمد ( ص ) و امتش تا روز قيامت ، نام آنها را به نيكى ياد كنند . برخى گويند : مقصود اين است كه در تشهد گفته مىشود : « كما صليت على ابراهيم و آل ابراهيم » .