پاداش نيكوكاران را ضايع نمىكند ( 115 ) پس چرا در ميان بازماندگان مردمان گذشته بجز افراد كمى از آنها كه نجاتشان داديم افرادى نبودند كه از فساد و ( تباهى ) در روى زمين جلوگيرى كنند و كسانى كه ستم كردند پيروى از لذتهايى كردند كه بدانها سرگرم و معتاد شده و مردمى بدكار و مجرم بودند ( 116 ) و پروردگار تو چنان نيست كه مردم دهكده‌ها را از روى ستم نابود كند در صورتى كه اهل آنها صلح جو ( و اصلاحگر ) باشند ( 117 ) . شرح لغات : ركون : اعتماد و سكون نفس نسبت به چيزى از روى علاقهء بدان . بقية : باقيماندهء چيزى ، و اگر گفتند « در فلان كس بقيه‌اى هست » يعنى فضلى هست ، و اين جمله در مورد مدح و ستايش به كار رود . اترفوا : يعنى عادت به رفاه و آسايش و خوشى كرده‌اند ، چون « ترفّه » به معناى عادت كردن بنعمت است . تفسير : خداى سبحان در اين جا مردم را از مداهنهء در دين و دورويى و تمايل بسوى ستمگران باز داشته و چنين گويد : « وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا » ابن عباس گفته : در هيچ امرى از امور دين خود بسوى مشركين متمايل نشويد . و سدى و ابن زيد گفته‌اند : يعنى با ستمكاران چاپلوسى نكنيد ، و از قاضى نقل شده كه گفته است : ركون بسوى ظالمين كه در اين آيه از آن نهى شده آن است كه كسى در ستم و ظلم آنها شركت كند و از كار آنها اظهار رضايت نمايد يا اظهار دوستى و محبت آنها را بكند ، و اما اگر كسى از روى تقيه و دفع شرّشان بنزد آنها برود و آميزش و مخالطت با ايشان كند جايز است . و نزديك به همين معنى از ائمهء اطهار عليهم السلام روايت شده كه فرموده‌اند « ركون با ظالمان » به معناى دوستى و خير خواهى و فرمانبردارى آنها است . « فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ » يعنى دچار عذاب دوزخ خواهيد