الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
254
تفسير مجمع البيان (فارسى)
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 122 تا 123 ] أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 122 ) وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ ( 123 ) « 1 » ترجمه آيا كسى كه مرده است و ما او را زنده كرده و برايش نورى قرار دادهايم كه در ميان مردم با آن راه مىرود ، مانند كسى است كه مثلش در ظلمات بوده ، از آن بيرون نيست ؟ همچنين كردار كافران بر ايشان زينت داده شده است . و همچنين در هر قريهاى بزرگانى نهاديم كه بدكاران آنند ، تا در آن نيرنگ كنند . آنها جز بخويشتن نيرنگ نمىكنند و نميدانند .
--> ( 1 ) - آيه 122 و 123 سوره انعام جزء 8 سوره 6