بيان آيهء 121 مقصود به منظور تاكيد مطلب سابق مىفرمايد : وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ : از آنچه در وقت سر بريدن نام خدا بر آن برده نشده است ، نخوريد . اين آيه تصريح است بر اينكه در وقت سر بريدن حيوانات بايد نام خدا را بر زبان جارى كرد ، زيرا اگر واجب نباشد ، بايد بشود گوشت حيوانى كه نام خدا بر آن برده نشده است ، خورد . در حالى كه نميشود . وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ : خوردن گوشت حيوانى كه در وقت سر بريدن نام خدا بر آن برده نشده است ، گناهكارى و فسق است . از اين جمله استفاده مىشود كه ذبيحهء كفار را - اعم از اهل كتاب و غير اهل كتاب - نمىتوان خورد . خواه نام خدا را ببرند ، خواه نبرند . زيرا آنها خدا را نمىشناسند . چنان كه قبلا گفتيم . بنا بر اين آنها نمىتوانند قصد نام خداى واقعى را بكنند . دربارهء ذبيحهء مسلمان كه نام خدا بر آن برده نشده باشد ، اختلاف است . مالك و داوود گويند : خوردن آن حلال نيست . خواه عمدا ترك كرده باشد يا از روى فراموشى . از حسن و ابن سيرين نيز همين طور نقل شده و جبائى نيز همين عقيده را دارد . شافعى گويد : در هر دو حال حلال است . ابو حنيفه و اصحابش گويند : اگر عمدا ترك كند حرام و اگر فراموش كند حلال است . از ائمهء ما ( ع ) نيز همين طور روايت شده است . وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ : علما و رؤساى سركش كفار به پيروان خود اشاره مىكنند كه در حلال بودن مردار با شما مجادله كنند . حسن گويد : مشركين عرب با مسلمانان مجادله كرده ، مىگفتند : چگونه چيزهايى را كه خودتان مىكشيد ميخوريد و چيزهايى كه خدا كشته نمىخوريد ، در حالى كه كشتهء