بيان آيه 106 - 107 لغت اتباع : پيروى از ديگرى . پيامبر خدا بدستور وحى عمل مىكرد « متبع » بود . وحى : القاى معنى بدل بطورى كه بر ديگران مخفى باشد . اعراض : گردانيدن روى . شاعر گويد : و اعرضت اليمامة و اشمخرت * كأسياف بايدى مصلتينا يعنى : يمامه آشكار شد و سر برافراشت ، همچون شمشيرهايى كه در دست افراد حمله‌ور باشند . مقصود در اينجا خداوند پيامبر خود را امر مىكند كه از وحى پيروى كند . مىفرمايد : اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ : اى پيامبر ما . از آنچه از جانب پروردگارت به تو وحى مىشود ، پيروى كن كه خدايى جز او نيست . جملهء « لا إِلهَ إِلَّا هُوَ » را يك بار ديگر تكرار مىكند ، زيرا منظور اين است كه پيامبر مردم را بيگانگى خدا دعوت كند . اين معنى از حسن است . برخى گويند : يعنى از آنچه دربارهء يگانگى خدا به تو وحى شده است ، پيروى كن . وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ : و از مشركين اعراض كن . ابن عباس گويد : اين آيه بوسيلهء آيهء فرمان جنگ نسخ شده است . برخى گويند : يعنى آنها را ترك كن و با آنها نياميز . نه اينكه از دعوت آنها خوددارى كن . اين حكم هميشه ثابت است . وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا : اگر خداوند بخواهد آنها را بر ترك شرك اجبار كند ، آنها را از شرك باز مىدارد . لكن اين كار را نمىكند ، زيرا اجبار با تكليف