بيان آيه 92 قرائت لينذر : ابو بكر از عاصم اين فعل را به ياء و ديگران به تاء قرائت كرده‌اند . قرائت اول بنا بر اين است كه ترساننده ، قرآن باشد و قرائت دوم بنا بر اين است كه خطاب به پيامبر باشد . اعراب أَنْزَلْناهُ : اين جمله در محل رفع و صفت « كتاب » است ، همچنين « مبارك » مقصود در آيهء پيش بيان فرمود كه تورات را بر موسى نازل كرده است . اكنون در اين آيه بيان مىكند كه راه قرآن ، همان راه تورات است . وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ : اين قرآن را بوسيلهء جبرئيل از آسمان بر تو نازل كرده‌ايم . كتابى است مبارك كه ستوده است و وسيلهءاى است براى نيل به سعادت و خوشبختى دو جهان . هر كس به قرآن عمل كند ، رستگار مىشود . اين معنى از ابو مسلم است . برخى گفته‌اند : بركت به معناى ثابت ماندن خير و زياد شدن آن است . چنان كه « تَبارَكَ اللَّهُ » يعنى : خداوند همواره بر قرار بود و هست و سزاوار تعظيم است . بنا بر اين قرآن را از اينجهت مبارك ناميده است كه خواندن و عمل به آن خير است . در اين كتاب دانش اولين و آخرين و آمرزش گناهان و بيان حلال و حرام است . برخى گفته‌اند : بركت يعنى افزونى . قرآن از اينجهت مبارك است كه بيشتر از كتابهاى آسمانى پيشين مطالب مورد نياز را بيان كرده و آنها را نسخ كرده و خودش هرگز نسخ نخواهد شد . مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ : قرآن كتابهاى تورات و انجيل و . . . را تصديق مىكند .