بيان آيه 70 لغت ابسال : گرفتار كردن و كيفر دادن . شاعر گويد : و ابسالى بنى به غير جرم * بعوناه و لا بدم مراق يعنى : فرزندان خود را بدون اينكه جرمى مرتكب شده باشند يا خونى ريخته باشند ، تسليم كردم . عدل : فدا حميم : آب جوش اعراب أَنْ تُبْسَلَ : مفعول له لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ : صفت براى « نفس » أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا : مبتدا و خبر . لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ : خبر دوم يا كلام مستقل . مقصود باز هم در بارهء كافران خيره سر مىفرمايد : وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا : رفتار اينان را مورد اعراض و انكار قرار ده و با آنها ملاطفت و مهربانى مكن و هم چنان بدعوت و موعظهء آنها ادامه ده . اينها دين را بازيچه و سرگرمى پنداشته و فريفتهء زندگى دنيا شده‌اند . نظير اين آيه ، در سورهء نساء است : « فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ » ( آيهء 63 : از آنها روى گردان باش و آنها را موعظه كن ) وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ : و به قرآن يا معاد آنها را موعظه كن