است : - سؤال نكنيد از چيزهايى كه خداوند از بيان آنها خوددارى كرده است ، زيرا شما به آنها احتياجى نداريد و اگر براى شما ظاهر شود ، دچار غم و افسردگى خواهيد شد . برخى گفته‌اند : اين آيه در بارهء موضوعاتى نازل شده است كه امتهاى پيشين از پيامبران خود درخواست مىكردند ، آيه بعد ، اين قول را تاييد مىكند . نظم آيه دربارهء اتصال اين آيه ، به آيات بعد ، وجوهى است : 1 - اين آيه متصل است به « تفلحون » زيرا شرط فلاح و رستگارى سؤال نكردن از چيزهايى است كه مورد نياز نيستند 2 - اين آيه متصل است به « ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ » زيرا پيامبر هر چه به مصلحت است بيان مىكند ، بنا بر اين شما از چيزهاى بىفايده ، سؤال نكنيد 3 - اين آيه ، متصل است به « وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ » يعنى از او سؤال نكنيد كه اسرار شما را فاش مىكند .