نهى كرده و اعلام مىدارد كه : جهتى ندارد كه شما از چيزهايى سؤال كنيد كه خداوند از آنها عفو كرده است . بسا اگر جواب آن ظاهر شود ، باعث سرافكندگى سؤال كننده شود . على ع نيز به همين معنى اشاره كرده ، مىفرمايد : - خداوند ، واجباتى را براى شما معين كرده است ، آنها را تضييع نكنيد و شما را از چيزهايى نهى كرده ، هتك حرمت نكنيد و از چيزهايى ساكت شده است كه سكوت او از روى فراموشى نيست ، خود را به زحمت ميفكنيد . مجاهد گويد : هر گاه از ابن عباس سؤالى ميكردند كه دربارهء آن دستورى نرسيده بود ، مىگفت : اين از چيزهايى است كه عفو شده ، سپس همين آيه را تلاوت مىكرد . وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ : و اگر خيلى اصرار داشته باشيد و هنگام نزول قرآن سؤال خود را دنبال كنيد ، جواب آن براى شما ظاهر خواهد شد . به شرطى كه مقصود شما ناراحت كردن پيامبر گرامى اسلام نباشد . برخى گفته‌اند : - يعنى : اگر در هنگام نزول قرآن از چيزهايى سؤال كنيد كه در دين مورد احتياج شما باشد ، براى شما آشكار خواهد شد . اين اشيا ، غير از اشياى اولى است . لكن گفته است : اگر از آن اشيا كه سابقاً ذكر شد ، سؤال كنيد . برخى گفته‌اند : - ضمير به همان اشياى اول بر مىگردد و مقصود اين است كه اگر در موقع نزول فرشتهء وحى ، از آن اشيا سؤال كنيد ، جواب آن براى شما روشن خواهد شد ، بنا بر اين بهتر است كه سؤال نكنيد . عَفَا اللَّهُ عَنْها : خداوند از سؤالات شما كه موجب آزردگى خاطر پيامبر مىشد ، عفو كرده است . وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ : خداوند آمرزنده و داراى حلم است و ديگر تكرار نكنيد . اين معنى از ابن عباس است بنا بروايت عطا . بنا بر اين كه جمله « عَفَا اللَّهُ عَنْها » صفت براى « اشياء » باشد ، معناى آيه ، چنين