در اينجا « مغفرت و رحمت » هر دو را آورده است ، زيرا خداوند تنها كيفر را از چنين مردمى برنمىدارد ، بلكه بفضل و كرم خود به آنها نعمت مىبخشد . از آنجا كه در اين آيه بشارت داده و ترسانيده بود ، در آيهء بعد فرمود : - ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ : وظيفهء پيامبر ، تنها اداى رسالت و بيان احكام است ، اما قبول و فرمانبردارى ، به مردم ارتباط دارد . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ : هيچيك از احوال آشكار و نهان شما بر خداوند پوشيده نيست . اين جمله ، از لحاظ تهديد و وعيد ، در نهايت درجه قرار دارد . آيهء « اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ . . . » دلالت دارد بر اينكه : شناختن عقاب و ثواب واجب است ، ثواب و عقاب ، در باب تكليف ، نتيجهء لطف خدا هستند .