بيان آيهء 97 و 98 و 99 قرائت در شواذ از ابراهيم روايت شده است : « ان الذين توفيهم » بضم تاء . ابن - جنى گويد : نظير اين است كه گفته شود : « ان المال الذى توفاه امة اللَّه » يعنى مالى كه دفع مىشود بسوى امت خدا . از آنجا كه هر فرشته‌اى قبض روح برخى از مردم را بر عهده دارد ، بر اين كار متمكن است و روح شخص به او سپرده مىشود . لغت توفى : قبض روح و ميراندن چيزى يا كسى و وفاة به معناى مرگ است زيرا شخصى كه مىميرد ، روحش قبض مىشود . نيز توفى به معناى شمردن آمده ، شاعر گويد : ان بنى ادرم ليسوا من * احد ليسوا الى قيس و ليسوا من اسد . و لا توفاهم قريش فى العدد . يعنى : قبيله بنى ادرم ( كه يكى از قبايل قريش است ) از هيچ طايفه‌اى نيستند نه از طايفه قيس هستند و نه از طايفهء اسد و طايفهء قريش هم ايشان را در شمار خود نمىآورد . ماوى : مرجع ، محل بازگشت ، منزل . استضعاف : چيزى را ضعيف و ناتوان يافتن و « مستضعفين » كسانى كه ضعيف شمرده مىشوند مثل پيران و زنان و كودكان . اعراب توفاهم : ممكن است ماضى و مبنى بر فتح يا مضارع و مرفوع باشد به معناى « تتوفاهم » و بنا بر حذف يكى از دو تاء . بحث مشروح آن در گذشته ، بيان شده است .