نداشت ، طرفدارى و دفاع مىكرد ، لكن مقصود ، امت پيامبر است . اين طرز بيان به منظور تاديب و تنبيه است كه مبادا از خصمى دفاع و جانبدارى كند ، مگر اينكه حق براى او آشكار گردد و الا پيامبر از همهء معاصى و زشتيها منزه است . برخى گفته‌اند : پيامبر از كسى دفاع نكرده بود . بلكه تصميم داشت ، دفاع كند و خداوند او را مورد عتاب قرار داد . نظم آيه وجه اتصال آيه به سابق ، اين است كه قبلا دستور داده بود كه از منافقان و كافران دورى كنند و در اين آيه دستور داد كه از خائنان نيز دورى كنند و از آنها دفاع نكنند . برخى گفته‌اند : چون در اين سوره خداوند احكام و قوانين اجتماعى را ذكر كرده است ، اكنون مىگويد خداوند همهء اين احكام را به حق نازل كرده است .